چگونه استانه تحمل خود را بالا ببریم

چگونه آستانه تحمل خود را بالا ببريم

با شمارش يك تا 10 بر عصبانيت چيره شويد

در جامعه كنوني ما كه به انواع فشارهاي روحي و رواني همراه است ، گاهي شاهد مشاجره ها و درگيري هايي در سطح شهر هستيم كه در مواقعي منجر به برخوردهاي فيزيكي نيز مي شود . اين برخوردها به دليل آن است كه دو طرف درگير نزاع و مشاجره ، اطلاع دقيق و صحيحي از طرز رفتار و فن بيان ندارند . به عبارتي مي توان گفت هنر عذرخواهي را نمي دانند كه باعث مي شود يك  برخورد ساده و كوچك به يك جنجال بزرگ  منجر شود و در  نهايت معلوم نيست به كجا مي انحاميد و بر سر آنها چه مي آيد.

مسائلي نيز از قبيل ترافيك ، گرمي هوا ، آلودگي هاي صوتي ، ازدحام و فشردگي بيش از حد جمعيت و صرف وقت فراوان براي رسيدن به محل كار و زندگي بر اين تنش هاي روحي مي افزايد .

هنگامي كه از رفتار و حرفهاي طرف مقابلتان نارحت مي شويد ، صبر و تحملتان تمام مي شود و مي خواهيد با عصبانيت ، هر چه در دلتان است به او بگوييد ؛ اما دست نگه داريد و اين كار را انجام ندهيد . فقط از شماره يك تا 10 بشماريد . خواهيد ديد كه ديگر صبر و تحملي كه مي خواست به جوش آيد ، آرام مي شود و شما با خونسردي با طرف مقابلتان برخورد مي كنيد و كار را از اين كه هست خرابتر نخواهيد كرد . در ادامه چند توصيه كه با به بكارگيري آنها بتوانيم بر عصبانيت خود غلبه كنيم ، ارائه مي شود :

1.        هنگام سخن گفتن هميشه تبسمي بر لب داشته باشيم . تبسم خرجي ندارد ، اما سود بسياري دارد .

2.        در بحث ها هيچ وقت طرف خود را با كلمه “ تو ” مورد خطاب قرار ندهيد . نام هر كس براي او مطبوع ترين و مهم ترين كلمات قاموس بشري است .

3.        در مشاجره ها اجازه دهيد طرف شما در كمال آزادي حرف خود را بزند و هرچه دردل دارد بر زبان بياورد .

4.        در مشاجره و بحث ها هيچ وقت به طرف خود نمگوييد به بيراهه مي رود و اشتباه فكر مي كند . عقايد طرف خود را محترم بشماريد.

اگر احساس كرديد طرف بحث شما اشتباه مي كند راه عاقلانه اين است كه بگوييد حق با شماست ، من هم اول مانند شما فكر مي كردم تا اين كه به اشتباهم پي بردم يا حق با شماست من متوجه مقصود شده ام اگر به جاي شما بودم شايد همين كار را مي كردم .

5.        ايده و فكري را كه مي خواهيد منتقل كنيد به صورت غير مستقيم باشد ، بگذاريد طر ف شما خودش نتيجه گيري كند . به او حق انتخاب بدهيد .

6.        هر وقت مي خواهيد بحث و صحبت كنيد ، متوجه باشيد در اغاز كلام مسائلي را پيش نياوريد كه مورد اختلاف شماست . بر عكس سعي كنيد مسائلي را بيشتر محل توجه قرار دهيد كه درآن موافقت طرفين حاصل است و به طرف خود القا كنيد كه شما و او به جانب يك مقصد رهسپاريد و فقط تفاوت شما در وسايل رسيدن به مقصود است .

7.        با ملايمت و نرمي سخن بگوييد ؛ زيرا سخن گفتن با صداي بلند باعث مي شود طرف مقابل شما حالت دفاعي به خود بگيرد و در صدد مقابله برآيد .

8.         سعي كنيد پيش از اين كه طرف شما اشتباهاتتان را گوشزد كند ، شما پيشدستي كرده تا طرف شما حالت محبت آميز به خود بگيرد و از اشتباه شما در گذرد .

9.         بهترين راه غلبه بر بحث و جدل وارد نشدن به آن است . تا آنجا كه مي توانيد از وارد شدن به بحث و جدل دوري كنيد . چنان بگريزيد مانند اين كه از مار سمي خطرناكي فرار مي كنيد .

10.      در آخر رعايت قاعده اي كه ذكر آن رفت . يعني شمارش از عدد يك تا 10 را فراموش نكنيد .

 

 

روانشناسی-خلاقیت در کودکان

خلاقیت در کودکان

 

خلاقيت قابليتي است كه در همگان وجود دارد اما نيازمند پرورش و تقويت مي‌باشد تا به سرحد شكوفايي برسد. فرد خلاق كسي است كه از ذهني جستجوگر و آفريننده برخوردار باشد. خلاقيت عبارت است از « توانايي ديدن چيزها به شيوه هاي جدي، شكستن مرزها و فراتر رفتن از چارچوب ها، فكر كردن به شيوه اي متفاوت، ابداع چيزهای جديد، استفاده از چيزهاي نامربوط و تبديل آن به شكل هاي جديد.» می توان نتیجه گرفت که خلاقیت برآیند فرآیندهای ذهنی و شخصیتی فرد بوده و به تولیدات و آثاری منجر می شود که نو و بدیع بوده، خاصیتی متکامل داشته و با واقعیت ها، منطبق بوده و در غایت به سود جامعه بشری هستند.

خانواده يكي از عوامل بسیار مهم در رشد و پرورش خلاقيت کودکان محسوب مي گردد که نقش مهمي در شكوفايي خلاقيت هاي  كودكان  دارد. از آنجا كه كودك حساسترين مراحل رشد خلاقيت را در محيط خانه سپري مي‌كند، محيط مناسب خانوادگي، شيوه و نگرش‌هاي صحيح فرزندپروري در رشد و شكوفايي خلاقيت سهم مهمي ايفا مي‌كند. «كليگان» (1971) معتقد است براي ظهور خلاقيت راه هاي زيادي در شيوه‌هاي فرزندپروري وجود دارد كه مي‌تواند باعث ظهور يا محو خلاقيت شود. نحوه تربيت و استفاده از شيوه‌هاي دموكراتيك يا مستبدانه، اعمال نحوه انضباط و شيوه ابراز محبت هر كدام به نوعي در پرورش يا سركوب خلاقيت کودکان مؤثر است. اساساً پرورش عنصر انگیزشی خلاقیت باید در بستر خانواده صورت گیرد، زیرا مستعدترین محیط برای شکل دهی آن محیط کلامی و نظام تربیتی و رفتاری خانواده است. کودک و نوجوان اوقات زیادی را در خانواده سپری می­کنند، بنابراین این طبیعی است که بیشترین تاثیر را نیز از آن بپذیرند. بیان این نکته از آن روست که بگوییم هر چند می توان در محیطی غیر از خانواده (آموزشگاه یا جایی دیگر) به تقویت عناصر انگیزشی خلاقیت مبادرت ورزید، اما تاثیر این عوامل به اندازه و اهمیت عامل نخستین نیست. پس بهتر است که هدایت­ها و روش­های اتخاذ شده محیط دوم یعنی «محیط یادگیری» به محیط نخستین یعنی خانواده نیز انتقال یابد و در آنجا هم مورد تمرین و تقویت قرار گیرد؛ این انتقال زمینه­های تثبیت و تحکیم انگیزش خلاقه را بیش از پیش فراهم آورد.

در واقع والدين از طريق درگير شدن در فعاليت هاي خلاق كودك در رشد خلاقيت او سهيم هستند. خانواده ها باید فرصت هاي لازم را براي سؤال كردن، كنجكاوي و كشف محيط به كودكان بدهند و هرگز آنان را تنبيه و تهديد نكنند. زمينه رشد خلاقيت در خانه زماني فراهم مي شود كه به كودكانتان آزادي زيادي بدهيد و به آنها به عنوان يك فرد احترام بگذاريد، از نظر عاطفي در حد اعتدال به آنها نزديك شويد و بر روي ارزش هاي اخلاقي و نه قوانين خاص تأكيد نماييد. محیط خانه را به صورتي درآوريد كه در آن فعاليت، بازي و خنده به مقدار زيادی وجود داشته باشد. شما و كودكانتان سعي نمائيد كارها را به روش هاي جديد و جالب انجام دهيد. با تشويق و تأييد رفتار كودك و فراهم آوردن زمينه هاي مساعد و تدارك بازي هاي دلخواه او، قدرت تخيل و خلاقيت كودك را تقويت كنيد. خيالپردازي هاي كودكان را سرزنش نكنید زيرا خلاقيت او را محدود مي سازید.

 

تحقيقات نشان مي دهد كه والدين  كودكان خلاق در رفتار خود هماهنگي  بيشتري نشان مي دهند، كودكان خود را آن گونه  كه هستند قبول دارند و آنها را به كنجكاوي درباره اشياء و امور تشويق مي كنند و كودكان خود  را در انتخاب  موضوعات مورد علاقه  آزاد مي گذارند و كارها و برنامه هاي آنان را تحت نظر دارند و پي گيري مي كنند. شايسته  است والدين  تا آنجا كه امكان دارد كودكان خود را مستقل بار آورده و در ايجاد اعتماد به نفس، آنان  را ياري كنند و دستاوردهاي آنان را با آغوش باز پذيرا شوند و هنگام شكست، به جاي سرزنش، راهنما و راهگشاي مشكلات كودكان خود باشند، تا كودكان بتوانند ضمن احساس ارزشمندي در انجام كارها، راه حل ها و عقايد غير معمول و دور از ذهن را نيز بيازمايند، چرا كه چنين كارهايي پايه و مايه اصلي خلاقيت است.

اغلب  اوقات اگر كمي وقت و حوصله كنيم متوجه وجود خلاقيت در بچه ها مي شويم. بهترين زمان براي اطلاع از خلاقيت كودكان، تماشاي آنها به هنگام بازي است. خلاقیت عامل مهم بازی است. كودك را در حالي كه آزادانه و فارغ البال با مواد و اسباب بازي هايش سرگرم بازي است تماشا كنيد. كودكان خلاق اغلب براي هر يك از وسايل بازي خود موارد استفاده متفاوتي پيدا مي كنند و قبل از اينكه از وسيله اي به سراغ وسيله ديگر بروند از آن به انواع مختلف استفاده مي نمايند. كودك خلاق اغلب از منابع خود به انواع و اشكال مختلف و گاه حيرت انگيز استفاده مي كند. ممكن است يك جعبه خالي براي كودك خلاق ارزشي به مراتب بيش از بهترين و پيچيده ترين اسباب بازي ها داشته باشد. کودکان خلاق می توانند با توجه به موقعیت و مکان خاص بازی را تغییر دهند، بازی های جدید ابداع کنند، مقررات خاصی وضع کنند، رهبری بازی را در دست گرفته و با سازمان بندی منسجم په به صورت فردی و چه به صورت گروهی بازی کنند. بازی این گونه افراد از تنوع و گوناگونی آکنده بوده و می توانند با توجه به علایق خود و بازیکنان هدف های بازی را اعمال کنند. در مقابل کودکانی که از خلاقیت بی بهره بوده و یا خلاقیت کمی دارند در بازی ها نقش پیرو را به عهده گرفته، خود را ملزم به رعایت کامل مقررات بازی می دانند، تخطی از قوانین را جایز نشمرده و بازی را بیشتر به عنوان وظیفه و کار تلقی می کنند تا وسیله ای برای رشد، بنابراین سهم آنها از لذت بازی کمتر از کودکان خلاق است.

 

ویژگی های کودکان خلاق

1. كودكان خلاق اغلب با آب  و تاب حرف مي زنند. ذكر جزييات يك ماجرا  و به تفضيل سخن گفتن  مي تواند نشانه قدرت خيال و تصور زياد باشد.

2. دقت و توجه شدید در گوش دادن، مشاهده كردن يا انجام دادن كاري دارند.

3. شور و نشاط و مشغوليت هاي شديد جسماني دارند.

4. در صحبت های خود از قیاس استفاده می کنند.

5. عادت به وارسی منابع مختلف دارند.

6. با دقت به اشیا و پیرامون خود می نگرند.

7. اشتیاق به صحبت کردن درباره كشفيات با ديگران دارند.

8. توانایی ابداع بازی های جدید و تغییر در بازی ها دارند.

9. کنجکاوی زیادی برای سردرآوردن از امور دارند.

10. در گفتار خود جسارت زیادی دارند.

11. سوالات عجیبی طرح می نمایند.

انگيزه و خلاقيت كودک در محيط خانواده زماني از بين مي رود كه:

1. تاكيد بيش از حد والدين بر هوش و حافظه كودک

2. ايجاد رقابت ميان كودكان

3. تاكيد افراطي بر جنسيت كودک

4. قرار دادن قوانين خشك و دست و پا گير در منزل

5. عدم آشنايي والدين با مفهوم واقعي خلاقيت

6. انتقاد مكرر از رفتارهاي كودک

7. بيهوده شمردن تخيلات كودک

8. عدم شناسايي علائق دروني كودک

9. عدم وجود حس شوخ طبعي در محيط منزل

10. تحميل نقش بزرگسال به كودک

برای افزایش خلاقيت كودكان باید:

1. هرگز کودک را تحقير نکنيم. کودکي که احساس حقارت کند هرگز دست به خلاقيّت نمي‌زند.

2. محيطي مناسب براي انجام كارهاي خلاق آنها فراهم نماييد.

3. امكانات و وسايلي در اختيار آنها قرار دهيد تا به كمك آنها خلاقيت هاي خود را ابراز نمايند. به عنوان مثال وسايل موسيقي، نقاشي و طراحي و ...

4. كارهاي خلاق كودكان را تشويق كنيد و آنها را در معرض نمايش قرار داده و از ارزيابي بيش از حد آنان خودداري كنيد.

5. به عنوان بزرگسال، خود به انجام كارهاي خلاق بپردازید و اجازه دهيد كودكان شما شاهد كارهاي خلاقتان باشند.

6. به شيوه هاي آموزشي در خانواده خود توجه داشته باشيد.

7. براي كارهاي خلاق ديگران ارزش قائل شويد.

8. از تأكيد بر تصورات قالبي در خصوص جنسيت كودكان شديداً خودداري نماييد. (به عنوان مثال دختر ماشين بازي نمي كند، پسر عروسك بازي نمي كند يا پسر گريه نمي كند.)

9. امكان شركت در فعاليت ها و كلاس هاي ويژه را براي آنان فراهم نماييد.

10. اگر مشكلات يا گرفتاري هاي در خانواده وجود دارد از آن مشكلات به شيوه مثبتي استفاده كنيد و با تشويق به كودك خود اجازه ابراز احساسات و اظهار نظر بدهيد.

11. توجه داشته باشيد كه استعداد فقط سهم كوچكي از خلاقيت است و تمرين و نظم بخشيدن به آن از اهميت بيشتري بر خوردار است.

12. اجازه بدهيد كودك خودش باشد حتي اگر رفتارهاي عجيب از او سر بزند و سعي كنيد در حضور جمع كودك خود را خلاق معرفي نكنيد؛ در غير اين صورت اطرافيان انتظارات بيش از حدي از كودك شما خواهند داشت.

13. با كودك خود شوخ طبع و مهربان باشيد.

 

منابع

1. برات، نگين. (1382، 29 مهر). خلاقیت و یادگیری در کودکان. همشهری، ص 19.

2. پیرخائفی، علی رضا. (138۲). خلاقیت و هوش (مبانی نظری و پژوهشی). تهران: انتشارات مهربرنا.

3. سليماني، افشين. (1381). كلاس خلاقيت. تهران: انتشارات انجمن اولیا و مربیان.

4. گريوز، گارگيلو، اسلادر. (1379). خلاقیت (شناخت ويژگي هاي كودكان و برخورد مناسب با آنها) (ترجمه مهدی قراچه داغی). تهران: پیک بهار.

5. مهجور، رضا سیامک. (1383). روان شناسی بازی. تهران: انتشارات ساسان.

 

 

 

لطفا مطالب را با دقت مطالعه کرده و توصیه های گفته شده را به عمل اورید ، اینده ای درخشان در روبه روی فرزندان شما نهاده شده به شرط انکه شرایط ساز باشیم نه شرایط پذیر.

با یادگیری اصول صحیح پرورش خلاقیت دست در دست هم برای جامعه ای خلاق .

از طرف مربی توسعه خلاقیت ،کارشناس روانشناسی و عضو انجمن روانشناسی ایران

آقای صلاح شریفیان              ایمیل:  ravan3473@yahoo.com